Bastia is geen liefde op het eerste gezicht. De veerhaven is rommelig, de gebouwen langs de kade schreeuwen om een verfbeurt en het verkeer rond de boulevard is chaotisch. Maar geef de stad een paar uur, loop de oude wijken in en laat je verrassen. Bastia is de meest authentieke stad van Corsica -- rauw, ongepolijst en met een karakter dat je niet snel vergeet.

De oude haven

Het hart van Bastia is de Vieux Port, de oude haven die je pas ziet als je het drukke plein bij de nieuwe haven achter je laat. Opeens sta je in een andere wereld. Een ovale havenkom omringd door hoge huizen in oker, zalm en goudtinten, vissersboten naast plezierjachten, en de imposante kerk Saint-Jean-Baptiste die alles domineert met haar twee torens.

De gebouwen zijn prachtig en vervallen tegelijk. Bijna allemaal zouden ze een schilderbeurt kunnen gebruiken, en toch is het juist die vervaagde grandeur die de haven zo fotogeniek maakt. Loop langs de Quai des Martyrs de la Libération voor het beste uitzicht, en neem 's avonds plaats op een van de terrassen aan het water. Dit is waar Bastia leeft.

De oude stad: Terra Vecchia

Achter de haven begint de Terra Vecchia, de oude stad waar de smalle steegjes steil omhoog lopen tussen hoge, soms letterlijk afbrokkelende gebouwen. Hier hangt was te drogen aan roestige haken, staan scooters dubbel geparkeerd en hoor je keukengeluiden uit open ramen. Het is rommelig, levend en echt.

Op de Place du Marché is elke ochtend markt. De kerk Saint-Jean-Baptiste is van dichtbij nog indrukwekkender dan vanaf de haven -- het interieur werd in de achttiende eeuw in barokstijl gerenoveerd en is verrassend weelderig. Loop ook even door naar het Oratoire de l'Immaculée Conception in de Rue Napoléon, met kristallen kroonluchters en een rijkdom aan barok die je niet verwacht in zo'n bescheiden straatje. Victor Hugo woonde hier als kind -- een detail dat de buurt met trots koestert.

De citadel: Terra Nova

Aan de andere kant van de oude haven, via de fraaie Jardin Romieu, klim je naar de citadel en de wijk Terra Nova. Dit deel is stiller en netter dan de oude stad, met het veertiende-eeuwse Gouverneurspaleis als middelpunt. Het paleis heeft een bewogen geschiedenis -- aangevallen door Nelson in 1794, gebruikt als gevangenis door de Fransen, als martelplaats door de nazi's in de Tweede Wereldoorlog. Nu herbergt het een museum over de geschiedenis van Corsica.

Binnen de citadelmuren vind je ook de kerk Sainte-Marie en het Oratoire Sainte-Croix met zijn beroemde zwarte Christusbeeld, een houten kruisbeeld dat volgens de legende door vissers uit zee is gehaald.

Place Saint-Nicolas

Loop terug naar de boulevard en je komt op de Place Saint-Nicolas, een van de grootste pleinen van Frankrijk. Platanen, palmbomen, een muziekkiosk en uitzicht over zee naar de Toscaanse eilanden. Het plein voelt bijna buitenproportioneel voor een stad als Bastia, maar het werkt: hier komen 's avonds de families samen, wordt gepetanqued en gediscussieerd.

Omgeving

Ten noorden van Bastia begint Cap Corse, het smalle schiereiland dat als een vinger de zee in steekt. De kustweg langs kleine vissersdorpjes, Genuese torens en verborgen stranden is een van de mooiste ritten van het eiland. Ten zuiden liggen de lange zandstranden van de oostkust, rustiger dan het stadsstrandje.

Het gevoel van Bastia

Bastia is niet opgepoetst voor toeristen en dat is precies de kracht. Wie zijn bezoek wil voorbereiden, vindt praktische informatie op de website van Bastia Tourisme. Het is een werkende havenstad die toevallig ook mooi is, een plek waar je het dagelijkse Corsicaanse leven proeft zonder filter. De combinatie van Italiaanse invloed, Franse nonchalance en Corsicaans karakter maakt het tot een stad die groeit naarmate je er langer bent.