De westkust van Corsica is waar het eiland zijn meest dramatische gezicht laat zien. Rode rotswanden storten zich in turquoise water, ontoegankelijke natuurreservaten beschermen een kustlijn die al eeuwen amper veranderd is, en in het zuiden ligt Ajaccio, de geboortestad van Napoleon. Dit is Corsica op z'n indrukwekkendst.

West-Corsica: tussen wilde kliffen en keizerlijke allure

Er zijn plekken op Corsica waar je even stil wordt. De westkust is zo'n plek. Wie hier voor het eerst de Golf van Porto ziet, met die absurd rode rotsen die in het late middaglicht bijna lijken te gloeien, begrijpt waarom UNESCO dit gebied op de Werelderfgoedlijst heeft gezet. En dan heb je het nog niet eens over Scandola of de Calanques de Piana.

Het landschap aan de westkust is ruw en verticaal. Kliffen van honderden meters hoog duiken recht de zee in, onderbroken door kleine inhammen die alleen per boot bereikbaar zijn. De bergen komen hier tot aan het water, waardoor de kustweg — de beroemde D81 — zich als een lint over richels en door tunnels slingert. Het is een van de mooiste autoroutes van Europa, maar reken op langzaam rijden. De bochten zijn scherp, de weg is smal, en je wilt eigenlijk om de honderd meter stoppen voor het uitzicht.

Tip Rijd de D81 tussen Porto en Ajaccio bij voorkeur in de namiddag. Dan staat de zon in het westen en kleuren de rode rotsen van de Calanques het mooist. Houd rekening met twee tot drie uur voor het stuk, inclusief fotostops.

Porto is het centrum van dit stuk kust, al is het meer een gehucht dan een stad. Het dorp ligt ingeklemd in een vallei waar de rivier Porto in zee uitmondt, bewaakt door een Genuese toren. Van hieruit vertrekken bootexcursies naar Scandola en Girolata, en het is de logische uitvalsbasis als je de Calanques wilt verkennen.

Het Natuurreservaat van Scandola is alleen over water bereikbaar — er leiden geen wegen naartoe. Dat maakt het bijzonder: de rotsformaties van rode porfier, de grotten, de zeearenden en de ongelooflijk heldere zee zijn bewaard gebleven juist doordat mensen er nauwelijks bij kunnen. Een boottocht van twee tot drie uur vanuit Porto brengt je er langs, en onderweg passeer je het afgelegen dorpje Girolata, dat je alleen per boot of te voet kunt bereiken.

De Calanques de Piana liggen ten zuiden van Porto en zijn misschien wel het meest fotogenieke stuk kust van heel Corsica. De rode granieten rotsformaties zijn door wind en water gevormd tot bizarre sculpturen — torens, bogen, dierensilhouetten. De D81 slingert er dwars doorheen. Je kunt stoppen bij parkeerplaatsen langs de weg en korte wandelingen maken tussen de rotsen, of naar beneden afdalen naar verborgen zwemplekken.

Richting het zuiden wordt het landschap geleidelijk minder wild. Voorbij Cargese — een dorpje met een opvallende Griekse kerk, gesticht door Griekse vluchtelingen in de zeventiende eeuw — opent de kust zich naar bredere baaien. De Golf van Sagone is breder en zachter, met zandstranden en minder drukte dan de bekendere kusten.

En dan is er Ajaccio, de hoofdstad van het departement Corse-du-Sud en de geboortestad van Napoleon Bonaparte. Ajaccio voelt anders dan de rest van de westkust. Het is een echte stad, met een boulevard langs de zee, een levendige markt, musea en restaurants. De Maison Bonaparte, het geboortehuis van Napoleon, is een museum in het oude centrum. Het Musee Fesch herbergt een verrassend goede collectie Italiaanse schilderkunst.

Het contrast tussen de wildernis van Scandola en de stadse elegantie van Ajaccio maakt de westkust zo interessant. In een dag rij je van een van de meest ongerepte kustlijnen van de Middellandse Zee naar een terrasje aan een palmenpromenade. Dat is de charme van dit deel van Corsica: extremen op korte afstand.

Tip Ajaccio heeft een groot aanbod aan hotels en campings en is daardoor een prima uitvalsbasis voor de westkust. Het is ook een goede plek om een huurauto op te pikken als je met de veerboot aankomt.

De westkust trekt veel bezoekers, maar voelt zelden echt druk. De wegen zijn te smal voor massatoerisme en de meeste stranden zijn alleen via wandelpaden bereikbaar. In juli en augustus kan het op de parkeerplaatsen bij de Calanques vol worden, dus vroeg vertrekken is dan verstandig. Maar zelfs in het hoogseizoen vind je op de westkust hoekjes waar je helemaal alleen bent — als je bereid bent er een stukje voor te lopen.